Flotylla Sułtańska cały czas zmierzała w kierunku Wielkiego Kanału Dunaju, gdzie miała rozpocząć akcję przerzutu piechoty morskiej i inżynierów Sułtanatu na Ungrię, gdzie ma być wznoszona osada oraz port morski dla statków wojennych i handlowych. Koniecznością będzie także budowa lotniska wojskowego przy istniejącej Bazie Centrum. Na wyspie z dnia na dzień żołnierzy było coraz więcej, co prowadzi do intesyfikacji prac budowlanych.

Po zyskaniu przyczółków na archipelagu siły Wittasydów przystąpiły do dalszego zabezpieczania swojego władztwa nad tymi terenami. Nazwano kolejne wyspy: 1. Ziemia Yennefer, 2. Sarmacki Bobek, 3. Wyspa św. Wacława, 4. Wyspa św. Stefana, 5. Wyspa Austriacka, 6. Wyspa Węgierska, 7. Bosnohercegowa, 8. Wyspa Leopolda Augusta, 9. Wyspa Ksawerego Kłopockiego, 10. Wyspa Franciszka Józefa II, 11. Wyspa Borysa Targersdorfa, 12. Habsburg, 13. Ego Kłopockiego, 14. Tyrania, 15. Bolec Kaufmana, 16. Wyspa Zawietrzna, 17. Kraina Lodowata.

Jednocześnie swoje akcje desantowe i rozpoznawcze prowadziły grupy śmigłowcowe. Grupa zachodnia dokonała oblotu i zajęcia wysp położonych na zachód od Wielkiego Kanału Dunaju. Grupa centralna miała najwięcej do roboty, ponieważ koniecznym było rozpoznanie kilku wysp i wód je okalających oraz odbycie lotów z zaopatrzeniem do Bazy Wschód, skąd następnie śmigłowce powróciły do głównej bazy. Jednakże największe dystanse przebyły śmigłowce z Bazy Wschód, poznając topografię największych wysp archipelagu. Jedną z nich nazwano na cześć Regenta Monarchii Austro-Węgierskiej – Ksawerego Edlera Kłopockiego.

Zabezpieczenie terenu zakończyło się. Kolejnym zadaniem dla misji było przygotowanie terenu na Ungrii pod budowę osady i portu, do którego zmierzały już okręty inżynieryjne wysłane kilka dni temu z Dreamopolis. Do Bekka-Heach wysłano także depeszę: wszystkie zaplanowane do zajęcia wyspy są już nasze.

Wszystko pod kontrolą

Post navigation


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *